Beste Kees,
Met heel veel genoegen heb ik jouw boek gelezen ( en bekeken!!) waarin gewag wordt gemaakt van gebeurtenissen die ver weg van ons waren & evenementen die ons zeer levendig bij staan, omdat we er nogal dichtbij woonden (Iran-Irak en de eerste Golfoorlog). Een prijzenswaardige samenvatting van de gezamenlijke 75 jaar, waarvoor mijn welgemeende complimenten. De beschrijvingen van de reizen vormen uiteraard het hoogtepunt van het boek. De roeiers hadden daar al een voorproefje van gehad in de vorm van jouw brieven, maar deze hoofdstukken spreken eens te meer.
Het boek heeft een plekje in onze bieb gevonden in het rijtje grote boeken over de verschillende plaatsten waar wij verbleven hebben, naast die van/over Thesiger. Symbolisch ??? Ik laat het aan je fantasie over! Zie het attachment……
Hartelijke groeten aan jullie beiden, tot zaterdag (?)
Gerhard& Stieneke
Van harte gefeliciteerd, en dat maar liefst driemaal.
Om te beginnen met het verschijnen van dit boek: een geweldige prestatie! Ik weet hoeveel tijd en energie er gaat zitten in het schrijven! En dan daarna ook nog eens in de productie.
Voorts: gefeliciteerd met je 75ste verjaardag. Ook al heb je daar niks voor hoeven te doen, alleen maar iets voor hoeven te laten, gewoon niet doodgaan. Nou ja, je hebt er toch ook weer wel iets voor gedaan: af en toe een onderdeel laten vervangen of bijsnijden.
Tenslotte: gefeliciteerd met de 75ste verjaardag van je favoriete land, Israël. Ook daar heb je niks voor hoeven te doen; de inwoners van dat land en alle supporters daarbuiten des te meer.
Je boek. Hartelijk dank daarvoor, zomaar gratis en voor niks. Dank ook voor de eer dat ik het eerste exemplaar in ontvangst mag nemen. Waar heb ik het toch aan te danken??
Ik heb het boek al eerder mogen inzien. Aan de hand daarvan zeg ik, een andere zegswijze parafraserend: “Toon mij uw boek en ik zal U zeggen wie U bent!”
Bij Kees is dat overduidelijk: het boek is, net als Kees: vrolijk, optimistisch, pragmatisch, humoristisch, met een kwinkslag worden problemen aan de kant geschoven, het zien van een andere kant aan een glanzende medaille is voor zwartkijkers. Bij Kees is het glas altijd royaal halfvol.
Pragmatisme als karaktertrek van Kees: ik zei het al. Als het over de olifant in de kamer gaat in dit verhaal, over de Palestijnen dus, dan is de oplossing eenvoudig in de ogen van de Real Politiker Kees: de Palestijnen doen er verstandig aan te redden wat er nog te redden valt. Zo’n Trump-plan omarmen bijvoorbeeld, een plan dat is ontwikkeld door twee louche vastgoedhandelaren uit New York.
Kortom: de Palestijnen kunnen beter ophouden met zeuren en de aalmoes accepteren die ze toegeworpen krijgen. Ik sta daar, als stijve, onbuigzame Prizipiën Reiter, toch wat anders in. Ik vind dat het recht leidend moet zijn, en dan niet het recht van de sterkste, maar het internationaal recht. Daarzonder vervalt de wereld weer in anarchie, vallen landen naar believen een ander land binnen, zoals we laatste decennia zagen in Irak en de Oekraïne.
We moeten schending van het internationaal recht vooral blijven bestrijden, overal. Dat recht selectief toepassen leidt tot fatale ondermijning ervan.
Ik ga daar nu niet een heel verhaal over houden, dat doe ik wel in een nieuw boek van me dat medio mei uitkomt, als een vervolg op “Oorlogen & Oceanen”. Geen foto’s, alleen maar heel veel droge tekst, 260 pagina’s lang. Voor wie zijn kennis van het conflict wil verdiepen.
Foto’s. Bij de tekst van Kees heb ik de nodige kritische noten te kraken, maar de foto’s zijn werkelijk prachtig en de vormgeving van het boek is ook zeer, zeer geslaagd. Mijn welgemeende complimenten!
Kortom: het geheel is zeker een felicitatie en een compliment waard.
Beste Kees,
Met heel veel genoegen heb ik jouw boek gelezen ( en bekeken!!) waarin gewag wordt gemaakt van gebeurtenissen die ver weg van ons waren & evenementen die ons zeer levendig bij staan, omdat we er nogal dichtbij woonden (Iran-Irak en de eerste Golfoorlog). Een prijzenswaardige samenvatting van de gezamenlijke 75 jaar, waarvoor mijn welgemeende complimenten. De beschrijvingen van de reizen vormen uiteraard het hoogtepunt van het boek. De roeiers hadden daar al een voorproefje van gehad in de vorm van jouw brieven, maar deze hoofdstukken spreken eens te meer.
Het boek heeft een plekje in onze bieb gevonden in het rijtje grote boeken over de verschillende plaatsten waar wij verbleven hebben, naast die van/over Thesiger. Symbolisch ??? Ik laat het aan je fantasie over! Zie het attachment……
Hartelijke groeten aan jullie beiden, tot zaterdag (?)
Gerhard& Stieneke
prachtige foto’s en wat een interessante verhalen
Beste Kees,
Van harte gefeliciteerd, en dat maar liefst driemaal.
Om te beginnen met het verschijnen van dit boek: een geweldige prestatie! Ik weet hoeveel tijd en energie er gaat zitten in het schrijven! En dan daarna ook nog eens in de productie.
Voorts: gefeliciteerd met je 75ste verjaardag. Ook al heb je daar niks voor hoeven te doen, alleen maar iets voor hoeven te laten, gewoon niet doodgaan. Nou ja, je hebt er toch ook weer wel iets voor gedaan: af en toe een onderdeel laten vervangen of bijsnijden.
Tenslotte: gefeliciteerd met de 75ste verjaardag van je favoriete land, Israël. Ook daar heb je niks voor hoeven te doen; de inwoners van dat land en alle supporters daarbuiten des te meer.
Je boek. Hartelijk dank daarvoor, zomaar gratis en voor niks. Dank ook voor de eer dat ik het eerste exemplaar in ontvangst mag nemen. Waar heb ik het toch aan te danken??
Ik heb het boek al eerder mogen inzien. Aan de hand daarvan zeg ik, een andere zegswijze parafraserend: “Toon mij uw boek en ik zal U zeggen wie U bent!”
Bij Kees is dat overduidelijk: het boek is, net als Kees: vrolijk, optimistisch, pragmatisch, humoristisch, met een kwinkslag worden problemen aan de kant geschoven, het zien van een andere kant aan een glanzende medaille is voor zwartkijkers. Bij Kees is het glas altijd royaal halfvol.
Pragmatisme als karaktertrek van Kees: ik zei het al. Als het over de olifant in de kamer gaat in dit verhaal, over de Palestijnen dus, dan is de oplossing eenvoudig in de ogen van de Real Politiker Kees: de Palestijnen doen er verstandig aan te redden wat er nog te redden valt. Zo’n Trump-plan omarmen bijvoorbeeld, een plan dat is ontwikkeld door twee louche vastgoedhandelaren uit New York.
Kortom: de Palestijnen kunnen beter ophouden met zeuren en de aalmoes accepteren die ze toegeworpen krijgen. Ik sta daar, als stijve, onbuigzame Prizipiën Reiter, toch wat anders in. Ik vind dat het recht leidend moet zijn, en dan niet het recht van de sterkste, maar het internationaal recht. Daarzonder vervalt de wereld weer in anarchie, vallen landen naar believen een ander land binnen, zoals we laatste decennia zagen in Irak en de Oekraïne.
We moeten schending van het internationaal recht vooral blijven bestrijden, overal. Dat recht selectief toepassen leidt tot fatale ondermijning ervan.
Ik ga daar nu niet een heel verhaal over houden, dat doe ik wel in een nieuw boek van me dat medio mei uitkomt, als een vervolg op “Oorlogen & Oceanen”. Geen foto’s, alleen maar heel veel droge tekst, 260 pagina’s lang. Voor wie zijn kennis van het conflict wil verdiepen.
Foto’s. Bij de tekst van Kees heb ik de nodige kritische noten te kraken, maar de foto’s zijn werkelijk prachtig en de vormgeving van het boek is ook zeer, zeer geslaagd. Mijn welgemeende complimenten!
Kortom: het geheel is zeker een felicitatie en een compliment waard.